home - inhoud - kerken - onze lieve vrouw van de rozenkrans - historiek

historiek

 

olvrouwrozenkrans5

 

De bevolking van Knokke was vanaf ongeveer 1890 ingevolge de uitbouw tot badstad sterk toegenomen.

evolutie bevolking na 1890
1890
1.501
1909
2.022
1910
3.101
1920
4.268
1930
7.989
1940
10.415
1950
11.768
1959
13.230

Toch was er enkel de H. Margaretakerk bij het station, +/- 3 km  van het Zoute verwijderd. De gelovigen  wilden gedurende de week de dagelijkse mis bijwonen en zondag aan hun verplichting voldoen, maar zagen op tegen de afstand. Een kerk drong zich op.
Mevrouw Ghislaine de Béthune schreef  daarover in haar dagboek (op latere datum, nl. in 1924), dat gezien de zeer intensieve ontwikkeling van het Zoute, de oprichting van een katholieke kerk gelegen in de nabijheid van de badstad van dringende aard was. De parochiekerk was immers 3 km verwijderd en volstond zelfs buiten het seizoen al niet meer om de plaatselijke bevolking op te vangen. De bewoners van het Zoute verweten de familie Lippens de afwezigheid van een kerk waardoor de bewoners van het Zoute hun religieuze plichten niet konden vervullen – ze insinueerden zelfs dat deze situatie gewild was en gecreëerd werd door de liberale en antireligieuze overtuiging van sommigen onder hen. Mevrouw de Béthune spreekt dit fel tegen en verklaart in alle eerlijkheid dat Maurice sedert de oprichting van de Cie Immobilière le Zoute steeds gestreefd had naar de oprichting van een katholieke kerk in het Zoute.
Einde september 1911 had pastoor Joseph Loosveldt van de H. Margaretha-parochie van Knokke in het Jacobshotel in het Zoute – op zijn verzoek - een onderhoud met  Maurice en Raymond Lippens (Compagnie Immobilière Le Zoute). Hij stelde zelf voor een parochie op te richten in het Zoute en de kerk te bouwen op een terrein gelegen op de hoek tegenover de golf club.
Samen bezichtigden zij op 31 oktober 1911 de terreinen voorgesteld door de Compagnie Immobilière Le Zoute.

In een schrijven dd 17 november 1911 van de Compagnie Immobilière Le Zoute aan pastoor Joseph Loosveldt, maakten zij hem een plan over met daarop aangeduid de drie vooropgestelde locaties :
A.  hoek Zoutelaan/Piers de Raveschootlaan
B.  hoek Engels Pad/Elizabetlaan
C.  Kustlaan bij de dijk.
Brief van de Cie le Zoute aan pastoor J. Loosveldt - 17/11/1911
"L'emplacement A est situé à l'angle de l'Avenue Piers de Raveschoot et de l'Avenue du Zoute. Comme nous vous l'avons dit, nous serions disposés à aménager en cet endroit une petite place, en forme de cercle ou demi-cercle.
L'emplacement B est situé à l'entrée du Sentier Anglais, le long de l'Avenue Elisabeth, près de la digue et près du hameau du Zoute.
L'emplacement C est situé le long de l'Avenue du Littoral, à quelques mètres de la digue, et au centre de toute l'agglomération qui se créera (Duinbergen-Extension, Knocke et le Zoute réunis) ."


Het terrein gelegen op de hoek van de Zoutelaan en de Sparrendreef dat pastoor Joseph Loosveldt tijdens het eerste onderhoud had voorgesteld, werd ook in het plan opgenomen. De Compagnie bevestigde dit in een brief dd 1 december 1911.
Brief van de Cie le Zoute aan pastoor J. Loosveldt - 01/12/1911 :
" ...le terrain primitivement désigné par vous, qui sera compris dans les apports faits à la nouvelle société*, peut être prise en considération par vous dans l'étude que vous faites en ce moment, en vue de trouver un emplacement convenable pour la chapelle projetée."
* la nouvelle société : "La Compagnie Immobilière la Knockoise"

Tegelijkertijd ging er ook een initiatief uit van de familie Van Bunnen. Zij waren bereid de square Marguerite aan de kerkfabriek te schenken om er een kerk te laten oprichten.
Begin februari 1912 richtte pastoor Loosveldt een schrijven aan de bisschop van Brugge, Mgr. Gustaaf Jozef Waffelaert,  waarin hij de beide plannen, zowel van de familie Lippens als van de familie Van Bunnen, voorlegde. Hij drukte echter duidelijk zijn voorkeur uit voor het plan Lippens.

14 februari 1912 schreef pastoor Loosveldt aan de Cie Le Zoute :

"Voici l'état actuel de la question d'une chapelle auxilière près de la mer à Knocke :
Monseigneur l'Evêque s'est réservé de venir en personne faire choix sur place. Toutefois il pose les conditions secondes.
1. Qu'il y ait un second vicaire pour qu'on ne soit pas obligé de faire appel à un autre ordre religieux. Cette première condition est sur le point d'être vérifiée.
2. Qu'un terrain soit offert suffisamment grand pour y établir une église de 2.000 à 3.000 fidèles.
3. Que le plan de l'église étant arrêté, les donateurs y établissent à leurs frais une partie de l'édifice, p.ex. la sacristie avec magasins, ou une nef, pouvant servir d'église provisoire.
Je tiens à vous tenir au courant de l'état de la question parce que vous puissiez en référer au Conseil d'Administration de votre société. D'autre part, si les conditions surdites peuvent vous convenir, je tiens à vous dire que, quant à moi, mon choix est fait.
Sous réserve de l'approbation épiscopale l'emplacement qui a ma préférence est celui, qui est situé entre le sentier des villas des allemands désigné par la lettre C sur votre plan...."

Brief dd 19 maart 1912 - pastoor Loosveldt aan de Cie le Zoute :
J'ai l'honneur de vous informer que Monseigneur l'Evêque de Bruges est venu incognito jeudi dernier.
Ayant parcouru avec moi la plage depuis Duinbergen jusqu'au Zoute, il a pu juger des nécessités religieuses auxquelles il faut
pourvoir.
Il est deux points auxquels il tient absolument :
a) un emplacement spacieux
b) une situation raprochée de la plage.
J'aurais l'honneur lorsque vous viendrez à Knocke, de vous indiquer l'endroit qu'il a jugé de plus convenable et qui aurait, je crois, l'avantage de convenir également aux intérêts de votre société."

Brief dd 3 april 1912 - pastoor Loosveldt aan de Cie le Zoute :
"... Il serait bon, je crois, avant de poursuivre nos pourparlers, d'examiner si nous sommes d'accord quant à l'objet en question. Il n'est nullement question dans ma pensée d'établir une chapelle ou petite église destinée à rester une annexe déservant la population estivale, mais bien d'établir une partie d'église qui pendant un temps serait annexe de l'église mère, mais destinée à devenir plus tard complétée, l'église paroisssiale de la partie septentrionale de la paroisse actuelle.
Monsieur l'Evêque m'autorise à vous dire que ni une chapelle annexe ni une chapelle de couvent ne seront autorisées d'ici à longtemps.
Peut-être ignorez-vous que, étant donnée la discipline intérieure de l'église catholique, ce refus d'autorisation épiscopale implique l'impossibilité absolue pour n'importe quelle église de s'ouvrir, pour n'importe quel ordre religieux de s'établir. ...
... Si nous ne pouvons obtenir au Zoute un terrain suffisant pour une église pouvant contenir au moins 2.000 fidèles, donc une surface bâtie d'environ 1.200 m2, il nous faudra y renoncer et chercher ailleurs la meilleure solution.


Brief dd 15 april - de Cie le Zoute aan pastoor Loosveldt :

"... Notre Conseil d'Administration est tout disposé à envisager la donation éventuelle d'un terrain en vue de l'érection d'une chapelle catholique, mais cela tout spécialement dans le but de desservir la population des villégiateurs et à condition qu'il s'agisse d'une construction cadrant avec l'ensemble de notre nouvelle plage, et dont les plans soient soumis à notre approbation.
Votre lettre du 3 courant répète "qu'il n'est nullement question dans votre pensée d'établir une chapelle ou petite église destinée à rester une annexe esservant la population estivale, mais bien d'établir une partie d'église, qui pendant un temps serait annexe de l'église mère, mais destinée à devenir plus tard oplétée, l'église paroissiale de la partie septentionale de la paroisse actuelle"
Vous ajouter que "si vous ne pouvez obtenir au Zout eun terrain suffisant pour une église pouvant contenir au moins 2.000 fidèles, donc une superficie bâtie d'env. 1.200m2, il vous faudra y renoncer et chercher ailleurs la meilleure solution".
Notre Conseil d'Administration est unanime pour dire qu'une église d'une surfcace bâtie 1.200m2, érigée en n'importe quel endroit au Zoute, serait de nature à détrurie le caractère que nous voulons voir conserver à nos propriétés et à leur aménagement.
Ce n'est nullement l'importance de la superficie nécessaire qui nous effraie, mais bien l'importance du bâtiment qui viendrait s'ériger dans l'avenir, et qui écraserait toutes les villas environnantes, et nos dunes relativement peu élevées.
...
... les motifs pour lesquels nous nous permettons d'insister pour voir ériger une chapelle coquette, à l'usage de la population estivale, qui constituerait en quelque sorte une succursale de l'église mère, quitte à être rende indépendante dans l'avenir, si c'est nécessaire*.
...
Si toutefois vous maintenez votre façon de voir, et ne voulez pas vous rallier à nos propositions, nous croyons que, tant dans l'intérêt de vos fidèles que dans celui de notre société, l'emplacement offert par M. Bunnen sur le square projeté au centre du bloc de MM. Van Bunnen et consors, conviendrait parfaitement à l'érection d'une église importante, telle que vous la désirez.
Si on arrivait à cette dernière solution, notre Conseil d'Administration s'est déclaré en principe disposé à examiner l'intervention éventuelle de notre société dans les frais de construction ou d'aménagement de l'église projétée.


In een brief dd 4 augustus 1913 verzocht de heer Tavernier, toenmalig directeur van de Cie le Zoute, pastoor Loosveldt de beslissing met betrekking tot de oprichting van een tweede kerk in Knocke, nog even uit te stellen. De Cie le Zoute had een voorstel klaar dat volgens hen in de smaak van Monseigneur Waffelaert zal vallen.

Op 8 en 14 augustus 1913 bezorgde architect Joseph Viérin op vraag van de Compagnie Immobilière Le Zoute een voorontwerp met schets van het Zoute-kerkje (basisprijs 85.000,-bfr voor een gebouw met een capaciteit van 1.000 personen).
Op vraag van Maurice Lippens deelde vicaris-generaal De Schrevel vanwege de bisschop de te volgen weg mee voor het indienen van het dossier (11 oktober 1913).

Op 17 november 1913 verstuurde Maurice Lippens aan de minister van Justitie (+ kopie aan de vicaris-generaal) de aanvraag om toelating te krijgen tot het oprichten van een hulpkerk voor de katholieke godsdienst in het Zoute.
Op dezelfde datum werd de aanvraag tot het oprichten van de nieuwe parochie ingediend door de bisschop van Brugge bij het Ministerie van Justitie - 25 november liet pastoor Loosveldt de Cie le Zoute weten dat
"La demande d'érection de la nouvelle paroisse du Zoute a été introduite au Ministère de la Justice par Monseignuer l'Evêque de Bruges".

Op 13 december 1913 zond de bisschop een aanvraag naar de provincie om het territorium van de nieuwe parochie af te bakenen. In antwoord stuurde gouverneur Janssens de Bisthoven een kadastraal plan voor de afbakening van de parochie.
22 december 1913 zond Joseph Vierin de plannen en detailleringen op naar de familie Lippens.

Op 24 januari 1914 kwamen Leon Kervyn de Meerendré, lid van de bestendige deputatie als afgevaardigde van de provincie en A.C. De Schrevel, de vicaris-generaal als afgevaardigde van het bisdom, om 10 uur ’s morgens samen in het bisdom om de grenzen van de parochie vast te leggen. Zij gingen naar Knokke om alles definitief ter plaatse te regelen.

Op 2 maart 1914 werden de plannen van Joseph Viérin, bestek en lastenboek overgemaakt aan vicaris-generaal de Schrevel.


Toen het Bisdom, het Ministerie van Justitie en het Provinciebestuur uiteindelijk dan toch tot een akkoord waren gekomen voor de oprichting van die nieuwe parochie, ging de gemeenteraad van Knokke dwars liggen wat blijkt uit : “Antwoord op de beweegredenen die de beslissing van den gemeenteraad steunen verwerpende het ontwerp eener tweede kerk te Knocke a/Zee  : Volgens de vroede vaderen was die hulpkerk slechts nuttig gedurende de zomer, de mensen woonden niet ver van de kerk, er was een ‘electrieke tram’, geen bewoners hebben dat gevraagd aan het gemeentebestuur ......... .”
Ook de middenstand stelde zich negatief op; zij vreesde dat de inplanting van de nieuwe kerk in het Zoute, schade zou berokkenen aan de handel in het dorp en langs de Lippenslaan.
Maar dan brak Wereldoorlog I uit en het bouwplan werd noodgedwongen uitgesteld.
Na de oorlog kwam de bebouwing rond het Van Bunnenplein op gang; in het Zoute en in het bos werden enkel villa’s gebouwd, meestal als tweede verblijfplaats.


De bisschop van Brugge, Mgr.  Waffelaert,  bracht regelmatig de zomer door te Knokke, aan de oude zeedijk, in de villa “Horizon” van de dames Malou (namen “paying guests” in huis). De familie van Bunnen had een stuk terrein geschonken, net achter deze villa, om er een kerk op te laten bouwen. De dames Malou waren opgetogen over het grote voordeel dat de zeer nabije aanwezigheid van een kerk zou bieden.

Pastoor Loosveldt werd in 1918 benoemd te Izegem en de nieuwe pastoor Leo Bonte (1864-1944) was niet erg te vinden voor het oprichten van een nieuwe parochie, noch in Knokke,noch in het Zoute. Hij wenste zijn inkomsten niet te zien dalen omdat hij ze dan zou moeten delen met de nieuwe kerk of parochie.

Op 7 januari 1920 hernam de Compagnie Le Zoute contact met de vicaris-generaal De Schrevel, deelde mee dat het project een poos werd uitgesteld en dat het bijgevolg niet opportuun was op dat tijdstip een kerkfabriek op te richten.

In oktober 1920 richtte de Compagnie Le Zoute een vraag naar alle belanghebbenden met het verzoek financiële steun te verlenen voor de katholieke kerk in het Zoute.

EGLISE CATHOLIQUE AU ZOUTE

En vue de répondre au désir de nombreux villégiateurs, la Compagnie Immobilière "Le Zoute" étudie la possibilité de construire une église sur son territoire, le long de la Drève des Sapinières, en face du hameau dit "du Zoute".
La rélisation de ce projet nécessitant l'immobilisation d'un capital considérable, la Compagnie fait appel au concours de toutes les personnes qui s'y intéressent.
Les souscriptions peuvent être adressées au siège de la Compagnie Immobilière "Le Zoute", 3, rue Courte du Marais, à Gand, ou directement versées au crédit de son compte chèques postau no. 9757. Il en sera donné quittance.
Les affectations spéciales données aux souscriptions importantes seront respectées dans la mesure du possbile.

We vernemen uit een schrijven dd 10 juni 1922 van de Compagnie Immobilière Le Zoute aan de bisschop van Brugge, dat de plannen voor het oprichten van een tweede kerk te Knokke, in het Zoute, nog steeds actueel waren : ”Les arguments qui plaidaient avant la guerre en faveur de l’érection d’une succursale de l’église de Knocke au Zoute, n’ont en rien perdu de leur valeur”.
Si votre Grandeur partage cette façon de voir, nous nous permettons de lui demander si le moment ne serait pas venu de renouveler auprès de Monsieur le Ministre de la Justice la demande introduite en novembre 1913.
Eu égard à la majoration considérable du prix de matériaux, le projet dressé par monsieur Viérin devra peut-être subir quelques réductions, tout en prévoyant des agrandissements pour l’avenir.”


1 oktober 1923 contacteerde de heer Tavernier, directeur van de Compagnie le Zoute op advies van J. Vierin, de heer Donat Van Caillie schriftelijk.  Met het oog op het bouwen en het onderhouden van een katholieke kapel te Duinbergen had men daar een vereniging zonder winstgevend doel opgericht : Association pour le service et l’entretien du culte catholique à Duinbergen (MB 10-11/07/1922 acte 327). Doel van deze vzw was : “L’Association a pour but d’assurer le service et l’entretien du culte catholique à Duinbergen, dans le sens le plus large que peut comporter cette expression”.
De heer Tavernier deelde in zijn brief mee dat men ook in het Zoute van plan was een gelijkaardige kapel op te richten en verzocht de heer Van Caillie of hij een exemplaar van de statuten kon bezorgen.

10 januari 1924 werd voor notaris F. Ant. Nowé te Gent de vzw "Vereniging voor Dienst en Onderhoud van de Katholieke Godsdienst in het Zoute” opgericht. Het was een vereniging van leken met als leden Maurice Lippens (advocaat, eregouverneur-generaal van Congo), Raymond Lippens (eigenaar), Alex de Hemptinne (handelaar), Stanislas Piers de Raveschoot (eigenaar en burgemeester van Olsene) en Emile de Klerck (hotelhouder van de Memlinc). Zij namen de nodige initiatieven (plannen uitwerken, fondsen verzamelen) voor het bouwen van de kerk.

Op 25 april 1924 richtte de Compagnie Le Zoute een verzoek aan de bisschop van Brugge :
"Nous référant à la correspondance que la Compagnie Immobilière "Le Zoute" a échangée avec Votre Grandeur en octobre et novembre 1913, ainsi qu'à sa lettre du 10 juin 1922, nous avons l'honneur de solliciter de votre bienveuillance l'autorisation d'ouvrir une chapelle catholique, au Zoute.
Cette chapelle sera érigée à la Drève des Sapinières, à l'emplacement sur lequel la Compagnie Immobilière "Le Zoute" s'éait mis d'accord avec Monsieur le Curé de Knocke, en 1913.
Notre architecte, Monsieur J. Viérin, 14, Quai Long, à Bruges, se tient à la disposition de Votre Grandeur pour Lui fournir tous renseignements techniques au sujet de la chapelle projetée ..."

Op 6 mei 1924 kreeg de Cie Le Zoute de toelating van de bisschop om een katholieke kapel in het Zoute op te richten :
"En réponse à votre honorée lettre du 25 avril dernier, j'ai l'honneur de vous informer que Monsiegniuer l'Evêque vous autorise à ouvrir une chapelle catholique au Zoute.
Sa Grandeur désire que pour le règlement des services religieux vous vous entendiez avec monsieur le curé de Knocke. .."

Op 6 juni 1924 voor notaris F. Ant. Nowé te Gent maakte de Compagnie “La Knockoise” (vertegenwoordigd door Raymond Lippens) zonder enige geldelijke vergoeding, een stuk bouwgrond over, gelegen Sparrendreef met een oppervlakte van 4.325 m2, een gevellengte van 54 m  en een diepte van 79 m aan de “Vereniging voor Dienst en Onderhoud van de Katholieke Godsdienst in het Zoute” (vertegenwoordigd door graaf Alex de Hemptinne, Stanislas Piers de Raveschoot en Emile de Klerck).

Mevrouw Ghislaine Lippens-de Béthune trachtte gelden te verzamelen voor de bouw van het kerkje en schreef de eigenaars aan van de villa’s gelegen Zeedijk, Kustlaan, Ysayelaan, Sparrendreef, Zeemeeuwenpad, Iers en Schots pad. Zij deponeerde eveneens bij de hotelhouders een lijst waarop geïnteresseerde hotelgasten konden inschrijven en een gift doen. Uit een brief van mevrouw de Béthune aan de heer Tavernier (dd 28/09/1924) kunnen we opmaken dat deze actie niet zo vlot verliep als verhoopt :

De familie Lippens kreeg van verschillende kanten heel wat kritiek te verwerken (dagboek mevrouw Ghislaine de Béthune) en bouwde de kerk (aanvang juli 1924) zonder de bisschop of de lokale clerus te raadplegen; feit dat later problemen gaf.  Mgr Waffelaert stond voor een voldongen feit : de kerk was gebouwd, gemeubeld en klaar voor het beoefenen van de katholieke cultus. Men had een bedienaar nodig en benaderde de bisschop. Deze verweet dat men hem niet had geraadpleegd bij de bouw van de kerk en weigerde een priester te sturen. De pastoor van Knokke was ook niet behulpzaam; hij kon tijdens het seizoen zijn reeds overbelaste vicarissen niet missen. Onderpastoor Vermaut, godsdienstleraar te Knokke, was bereid zich beschikbaar te houden
Mevrouw Lippens de Béthune nam eveneens contact met Les Réligieux du T.S. Sacrément maar het antwoord is negatief (09/12/1924). De overste verwijst haar door naar de orde van de Dominicanen : "... Je regrette donc vivement d'être privé du grand plair de réponse à votre appel et de devoir laisser à d'autres cette occasion unique de réaliser l'attrait de nos coeurs : faire du bien aux âmes. Vous pourriez peut-être, avec succès, vous adresser à d'autres religieux, par exemple aux Oblats de Marie, qui ont déjà une fondation analogue à La Panne, ou aux Augustins qui ont une petite paroisse à Coq-sur-Mer, ou peut-être encore aux Religieux Dominicains qui semblent très qualifiés pour faire du ministère auprès d'une population mondaine comme celle du Zoute. ...". Waarop mevrouw De Béthune 11/12/1924 aan Maurice Lippens schrijft : "Je continue à chercher un couvent déservant pour l'église du Zoute. Les Pères du Saint Sacrément conseillent les Dominicains et je ne veux pas leur écrire avant de savoir si tu en as déjà parlé à monseigneur Rutten qui est de leur ordre. Par son influence tu pourrais peut-être obtenir plus facilement que moi l'établissement d'une fondation de leurs Pères au Zoute. " .

Graaf Maurice Lippens had zich inimiddels ook al tot de paters Benediktijnen (Loppem) gericht. Hij kende de overste en de orde zeer goed van tijdens zijn verblijf in Kongo. De paters konden niet anders dan weigeren daar hun klooster zich in het bisdom Brugge bevond.
Graaf Maurice Lippens zetelde in de senaat;  één van zijn collega’s was de dominicaan pater Rutten. Dank zij zijn tussenkomst kon een akkoord bereikt worden met de bisschop en de lokale clerus : pater Rutten mocht tijdens de zomermaanden instaan voor het apostolaat der badgasten van het Zoute.

Op 27 juni 1925 werd het kerkje ingezegend door pastoor Jozef Bonte. Onderpastoor Vermaut celebreerde de dag daarop de eerste mis met als misdienaar Leon Lippens. ‘s Anderendaags werd hij overgeplaatst naar de Sint Jacobskerk te Brugge alwaar hij tot pastoor benoemd werd. De Dominicanen stonden voortaan in voor de dienst.

Op 23 september 1926 werd op de algemene vergadering van de katholieke cultus waaraan verschillende paters Dominicanen, onder wie pater Rutten, deelnamen, de toekomstmogelijkheden uiteengezet en ondermeer gevraagd een pastorij te bouwen en de kerk uit te breiden.

Tijdens de vergadering van  18 april 1927 werden de oorspronkelijke leden van de vzw “Vereniging voor Dienst en Onderhoud van de Katholieke Godsdienst in het Zoute” vervangen door de Dominicanen en pater Rutten werd verkozen tot Voorzitter.Eveneens op 18 april 1927 werd een overeenkomst getekend enerzijds door de Compagnie het Zoute (vertegenwoordigd door Raymond Lippens) en anderzijds de vzw Vereniging voor de Dienst en het Uitoefenen van het Katholiek Geloof in het Zoute (de paters Dominicanen Joseph Parys en Victor Guelette).
06/10/1926 : "... Les Pères Dominicains deviennent membre de l'association sans but lucratif pour le culte catholique au Zoute de façon à y avoir une forte majorité et même d'arriver à en être seuls membres en poussant les membres actuels à donner leur démission. Ils deviennent ainsi, propriétaires de la chapelle.
Toutefois, l'expérience ayant prouvé que les revenus de la chapelle parviennent tout juste à couvrir les frais, les Pères ne peuvent accepter d'être grevés d'une dette qu'ils ne savnat ne pas pouvoir rembourser.
D'autre part, ils s'engagent, par écrit qui doit encore être rédigé, à n'exécuter aucun changement ni aux bâtiments, ni au mobilier, sans avoir au préalable reçu l'autorisation de la Compagnie le Zoute. Si donc le culte cessait d'y être exercé, les bâtiments ni le terrain ne pourraient être affectés à un autre usage, d'autant plus que les statuts de la société sans but lucratif s'y opposent et obligent, en cas de liquidation à remettre l'immeuble à l'éveché ou à un organisme qui puisse l'affecter, dans la mesure du possible, au but pour lequel il a été crée*.
Je pense d'ailleurs, et personne ne me contradira, que la chapelle est, et sera de plus en plus une nécessité au Zoute, et que la suppression du culte aurait une fâcheuse répercussion sur nos ventes. ..."

Op 13 mei 1927 werd voor notaris Benoni David te Koolskamp de akte verleden waarbij de Compagnie La Knockoise, vertegenwoordigd door Raymond Lippens, aan de vzw Vereniging voor de Dienst en het Uitoefenen van het Katholiek Geloof in het Zoute, een aangrenzend stuk grond, groot 4.007 m2, verkoopt tegen de prijs van 75.000,-bfr. Juni 1927 was de pastorie klaar.

Hetzelfde jaar ijverde pater Rutten voor een vergroting van het kerkje – in 1929 werd het kloosterpand voltooid.

Op 12 september 1935 werd de kerk opnieuw plechtig ingewijd door Monseigneur Lagae, de missiebisschop van Niangara. De kerk die oorspronkelijk als patroonheilige de H. Philippus eerde (patroon van de 18e eeuwse dijkgraaf Philippe Lippens en oudste zoon van Raymond Lippens), werd opgedragen aan Onze Lieve Vrouw van de Rozenkrans.

Van 1925 tot 1939 was het kerkje geen vast huis voor de Orde der Dominicanen. De paters die er verbleven waren verbonden aan een klooster in het binnenland. Het canoniek oprichten van de residentie als domus formata van de Dominicaanse orde dateert van 3 juni 1939.  Naar gebruik werd in eerste instantie de lokale bisschop geraadpleegd en het “bene placitum” van de Romeinse congregatie der kloosterlingen aangevraagd. Op 19 april gaf Mgr. Lamiroy zijn akkoord en op 4 mei 1939 ondertekende Vinc. kardinaal La Puma het kerkelijk document vereist tot de officiële oprichting van een nieuwe “domus formata”. Tenslotte ondertekende de toenmalige magistergeneraal, pater Martinus S. Gillet een officieel document waarbij de residentie als regulier huis werd erkend. Pater C. Rutten werd als eerste reguliere overste aangesteld.
De paters hingen voor het eerst niet meer af van een klooster in het binnenland, maar vormden een zelfstandige gemeenschap met een eigen overste. Tres faciunt collegium : pater C. Rutten vormde samen met pater V. De Wilde en pater B. Van den Berghe het nieuwe domus.

Er kwamen meer kloosterlingen en de villa werd uitgebreid. Deze uitbreiding was deels geïnspireerd door Graaf Maurice Lippens die erop aandrong om in het Zoute oud-missionarissen op te vangen. De residentie moest een uitgelezen rustplaats zijn voor verdienstelijke missionarissen. Zo verbleef pater R. Van Schoote, eerste apostolische prefect van de missie van Haut-Uele van 1931 tot zijn overlijden in het Zoute (1933).
Brief dd 19 april 1926 van Maurice Lippens :
“..........j’exprime le désir que, autant que possible, la chapelle et la curé soient réservées à des missionnaires revenant du Congo pour restaurer leur santé en Belgique..........”