Catharina van Siena werd geboren te Siena op 25 maart 1347. Zij was het drieëntwintigste kind van de wolverver Jacopo Benincasa en Lapa di Puccio Piagenti. Zij legde al op zevenjarige leeftijd de gelofte van zuiverheid af. Tien jaar later werd ze derde-orde-dominicanes (groep van de mantellate ttz dominicaanse vrouwen die thuis blijven wonen en hun leven wijden aan gebed en goede werken). In haar ouderlijk huis volgde ze een zeer strenge levensregel.
Haar geestelijk leidsman en later levensbeschrijver was Raymundus van Capua.
Zij kreeg tal van visioenen en verschijningen (alle religieuze ordestichters zoals Dominicus, Augustinus, Franciscus, ... verschenen aan haar). Ze had mystieke gaven en deed wonderen. Ze was één van de grootste christelijke mystici. Christus schonk haar een ring (mystieke verloving); een andere maal verwisselde Hij Zijn hart met het hare en drukte Hij Zijn wondetekenen in haar lichaam. Op zekere dag verscheen Hij haar met een kroon van goud en een doornenkroon en liet haar kiezen. Catharina verkoos daarop de doornenkroon en plaatste die op haar hoofd.
Zij stierf te Rome in 1380 en werd in de basiliek Santa Maria sopra Minerva bijgezet. Zij werd in 1461 heilig verklaard door paus Pius II. In 1970 verhief paus Paulus VI haar tot kerklerares.
Haar hoofdwerk is “De Dialoog”,Libro della divina providencia, 1377) een samenvatting van haar theologische leer en opgevat als een gesprek tussen Catharina en God. Daarnaast schreef ze nog tal van brieven en gebeden.
Zij wordt afgebeeld als Dominicanes : in een wit kleed met zwarte mantel. In de hand, als teken van maagdelijkheid, een lelie, of crucifix en op haar hoofd een doornenkroon (boetedoening). Ze heeft stigmata. Rozenkrans, een ring, een boek.