home - inhoud - kerken - onze lieve vrouw van de rozenkrans - onze lieve vrouw van de rozenkrans site - toren

site

olvrouwrozenkranstorenplan1
olvrouwrozenkranstorenplan2
olvrouwrozenkranstorenplan3
De architectuur van de toren stemt overeen met die van de oude kerktorens van Knokke-Dorp en Heist : een vierkante onderbouw waarop achtzijdige bovenbouw onder tentdak piramide met acht vlakken). Het geheel wordt verlevendigd door op elkaar gestelde, versneden steunberen.
In de bovenbouw van de toren : rondbogige gekoppelde galmgaten met daartussen een natuurstenen zuiltje.
 
olvrouwrozenkranstorenknokke
olvrouwrozenkranszonnewijzer
  De Sint Margarethakerk (Knokke-Dorp) . Onderaan heeft de toren een vierkante en bovenaan een achthoekige doorsnede.
De onderbouw dateert uit de 14e eeuw, de rest is 17e eeuws.
De toren is in rode baksteen opgetrokken. Het achthoekig gedeelte bovenaan de toren telt acht dubbele galmgaten met spitsboog. De druiplijsten boven de ramen zijn verbonden door een muurband. Een tweede muurband is zichtbaar boven de basis van het achthoekig gedeelte.
Onderaan de toren bevinden zich twee peilmerken.
Ridder Marcq Albert Arazola d'Ognate, burgemeester van het Brugse Vrije (1649-1659) (gehuwd met Maria-Lucrèce Bulteel) schonk de zonnewijzer : blazoen gedeeld : - zilver, een boom van groen met twee klimmende wolven van zwart, de één voor de boom, de andere achter de boom - echtgenote Bulteel van Brabant gedwarsbalkt van zes, zilver en keel
 
De Sint Antoniuskerk (Coudekercke) werd in de loop van de 13e eeuw in vroeggotische stijl gebouwd.
In de toren werden hoofdzakelijk moefen verwerkt. De N-, Z- en Westelijke zijde van de toren waren versterkt met twee steunberen.
Tussen de steunberen op de N- en Z-kant waren drie blindnissen als versiering aangebracht.

Boven de ingang zat een spitsbogig venster.Op ca 15 m hoogte waren de steunberen afgeschuind en versmalde de toren. Het bovenste gedeelte was 8-hoekig. Op iedere zijde stak een spitsbogig galmgat, dat in het midden een zuiltje in Doornikse kalksteen had. Het metselwerk aan de toren was bekroond met een spitsbogenfries.

Moefen zijn bakstenen van uitzonderlijke grootte. De afmetingen zijn ongeveer 300 x 140 x 70 mm.
De handvorm heeft een zuiderse oorsprong. Dergelijke metsel stenen werden hier echter in het verleden vervaardigd onder invloed van de Spaanse bezetter. Ze werden vooral gebruikt om grote bouwwerken uit te voeren zoals kerken en andere belangrijke gebouwen

  olvrouwrozenkranstorenheist
 
De heer E. De Klerck, eigenaar van het Memlinc Hôtel/Le Zoute-s/mer en secrétaire de l'Association pour le Service et l'Entretien du culte catholique au Zoute, gaf te kennen dat hij bereid was een klok te schenken.
Evenwel : "... Toutefois je voudrais que ladite cloche soit commandée chez Mr. O. Michaux, fondeur de cloches à Bruxelles. ..." (30/10/1924).
In een brief dd 04/05/1925 schrijft Michaux aan de heer De Klerck : "... lors de la dernière fonte de cloches plusieurs cloches ne sont pas réussies. Parmi lesquelles malheureusement celle du Zoute. Je dois recommencer le travail. Je ne pourrai conséquemment être prêt avant 2 mois. Je regrette ce contretemps tout à fait involontaire, mais mon métier est si délicat que l'on ne sait jamais dire d'avance si une cloche sera réussie au premier coup. Je fais tout ce qui est possible pour être prêt au plus tôt. ..."
Om die reden werd de klok een jaar later, met Pasen 1926, ingehuldigd.
 
olvrouwrozenkransklokmichaux1
 
olvrouwrozenkransklokmichaux2
 

Februari 1934 informeerde pater C. Rutten zich bij de firma Louis Meire-Verdonck, stadsuurwerkmaker der stad Gent, toren-uurwerkbouwer te Gent, omtrent de installatie van een klokkenspel. De prijs varieerde volgens het aantal klokken tussen 50 en 60.000,- bfrs. Een aanzienlijk bedrag dat de Cie le Zoute daaraan niet wenste te besteden.

In het Plaza Hotel, Marie-Joséplein, eigenaar de heer Bolle, bevond zich in het torentje een klokkenspel (4 klokken). Om het kwartier speelden ze, dikwijl tot ongenoegen van de hotelgasten, een deuntje. De heer Bolle wilde er zich van ontdoen, de Cie Le Zoute verklaarde zich bereid om dit klokkenspel aan te schaffen tegen de prijs van 13.350,- bfrs en schonk het aan de Dominicanenkerk. Het transport en de installatie werden uitgevoerd door Louis Meire-Verdonck en dit voor de prijs van 11.000,-bfrs, kosten eveneens gedragen door de Cie le Zoute.
Tijdens de tweede Wereldoorlog werd het klokkenspel verwijderd en in de tuin begraven. Na de oorlog was de vastgestelde schade gering : de grootste klok was intact, de kleinere waren geroest en dienden te worden hersteld.
In 1994 werd het klokkenspel geautomatiseerd door de firma de Simpelare uit Menen. Om het kwartier speelt nu een melodie.

 

In 1934 tekende Joseph Viérin met zijn zoon Luc de ontwerpen voor de koninklijke villa van Leopold III en zijn gade koningin Astrid die in die periode regelmatige met de kinderen naar het Zoute kwamen. In hoevestijl. De villa situeerde zich in het Zwin en men gaf haar de naam "Roemah Lahoet" (huis aan zee).
De architect Huib Hoste gaf hierop zware kritiek ondermeer :
in het tijdschrift "Opbouwen" : "Is dit ding te Knocke een boerderij of een villa? Wat betekent een boerderij zonder koeien en kippen, zonder boer en boerin en al hetgeen er bij hoort?"
in " Bouwen op het Platteland" spreekt hjj over de "namaak-boerenwoning" en "...villa's die zogezegd het uitzicht van een boerenwoning bezitten, en die dan ook, naar de officiële aesthetici beweren, volkomen in het landschap passen. Doch wie nader toekijkt, ziet al heel gauw dat deze simili-boerenwoningen niet veel gemeens hebben met hetgeen hun als voorbeeld diende. ..."
Volgens Hoste geen eerlijke architectuur, maar hij vermocht niets tegen de rage van de hoevestijl.

De koninklijke familie woonde regelmatig de liturgische vieringen in de Dominicanenkerk bij en om die reden voorzag men een loge .
Maurice Lippens : "... pour la tribune du Roi dans l'église, il n'y a pas d'autre solution que celle que nous avons préconisée, c'est-à-dire maintenir l'escalier tel qu'il est, mettre une petite rampe sur la paroi extérieure et une corde pendant dans l'axe de l'escalier. Quant à la tribune elle-même, il suffirait de mettre un tapis sur le plancher actuellement existant, tapis qui peut être facilement déplacé pour permettre d'arriver par la trappe aux cloches. Peut-être qu'il y aura lieu de mettre à jour la balustrade, de façon à ce qu'on puisse voir 'autel en étant assis dans la tribune. Je crois que la seule chose qui pourrait, éventuellement, être envisagée, c'est de remplacer les deux petits vitraux en verre fumé, par deux vitraux colorés l'un aux armes de Belgique et l'autre aux armes de Suède. Je ne suis pas d'avis de mettre des lambris.
Je crois qu'en agissant ainsi, ce sera une solution à la fois économique et élégante et elle répondra certainement au désir de nos Souverains de garder en toute matière le plus de simplicité possible. "

 

 
olvrouwrozenkranswapensb
 
olvrouwrozenkranswapensz
 
olvrouwrozenkransorgel1
 

In 1994 werd in de koninklijke loge een nieuw orgel geplaatst. Het Brugsch Handelsblad (13/05/1994) deelde mee :
"Nieuw orgel voor Dominicanen in het Zoutekerkje - Hemelse orgelklanken.
Het was een historische gebeurtenis voor de Dominicanenkerk van het Zoute toen zaterdag het nieuwe orgel ingespeeld werd. ...
Er kwam een orgelkomitee tot stand, met als voorzitter Robert Helbig, organist Jacques Maertens, Wolfried Hannon voor relaties en overste O.E. Van Outryve van de paters Dominicanen. Orgelbouwer Paul Andriessen uit Menen kreeg de opdracht om het ontwerp van Jacques Maertens tot een goed einde te brengen. Rudy Van der Cruyssen trad op als adviseur. Jos Van der Kooy (stadsorganist van Haarlem en cantor-organist in Amsterdam) genoot de eer tijdens een biezonder koncert het nieuwe orgel te mogen inspelen. ..."